Pięć lat po liście Forbesa „25 przed 25”: co takie wyróżnienie naprawdę zmienia

Na początku 2020 roku trafiłem na listę Forbesa „25 przed 25”. Od tamtej pory minęło ponad pięć lat i doszły dwie kolejne listy Forbesa, więc mogę już spokojnie odpowiedzieć na pytanie, które wtedy wydawało mi się ważne: co takie wyróżnienie naprawdę zmienia. Krótko: nie buduje firmy i nie sprzedaje produktu. Działa jak niezależne potwierdzenie — dla klientów, dla urzędników, trochę też dla mnie samego — i ma sens tylko wtedy, gdy potem przychodzi kolejna, cięższa praca.

We wrześniu 2026 roku Forbes Polska zaprezentował dziesiątą, jubileuszową edycję listy „30 przed 30”. Ten tekst jest trochę dla tych, którzy właśnie na nią trafili, a trochę dla tych, którzy wpisują w wyszukiwarkę „forbes 30 under 30 polska lista” i zastanawiają się, czy w ogóle warto o to zabiegać.

Trzy listy Forbesa

W biogramach piszę w skrócie: 3× Forbes 30 Under 30. Za tym skrótem stoją trzy zestawienia:

W 2021 roku „Forbes” opisał mnie w tekście „Vadym Melnyk. Witajcie w erze dronów”, a w 2023 roku ukraiński Forbes jednym zdaniem: właściciel Dronehub, który stworzył innowacyjne rozwiązanie na rynku dronów.

Polska lista „30 przed 30” ma zresztą czym się pochwalić. Według „Forbesa” jej laureatami byli w przeszłości m.in. Mati Staniszewski i Piotr Dąbkowski z ElevenLabs, Rafał Modrzewski z Iceye i Wojciech Zaremba z OpenAI.

Co mówiłem wtedy

W lutym 2020 roku moja uczelnia, WSIiZ w Rzeszowie, zapytała mnie, co ta lista dla mnie znaczy. Odpowiedziałem, że była dobrym testem, bo byłem ciekaw, jak wypadam na tle rówieśników — łącznie przeanalizowano 1500 osób z całej Polski, a ja znalazłem się wśród 25 najlepszych i w pierwszej piątce kategorii Biznes. Dodałem, że nigdy nie stawiałem sobie celu, żeby trafić do Forbesa, ale taka lista jest dla wielu klientów, z którymi pracuję, czymś w rodzaju wiarygodnego dowodu.

Powiedziałem wtedy jeszcze jedną rzecz: najgorszy rodzaj sukcesu to taki, którego nie da się powtórzyć — jak wygrana na loterii. Dwie kolejne listy były w pewnym sensie sprawdzianem tej tezy.

Co to wyróżnienie naprawdę zmieniło

Łatwiej zaufali mi ludzie, którzy mnie nie znali

Przyjechałem do Polski, znając dwa słowa po polsku. Nie mogłem liczyć ani na renomę uczelni, ani na znajomości, więc wiarygodność musiałem budować z sygnałów (po angielsku), które każdy może sprawdzić beze mnie. Lista Forbesa jest właśnie takim sygnałem: redakcja, która ma własną reputację do stracenia, stawia twoje nazwisko obok swojej marki.

Posłużyło jako dowód w urzędzie imigracyjnym

Kiedy składałem wniosek o zieloną kartę EB-1A, listy Forbesa trafiły do niego jako dowody. Ale samo zdanie „wyróżniony przez Forbesa” nic w takim wniosku nie znaczy. Trzeba dołączyć publikację, metodologię i kontekst, który pokazuje, co to wyróżnienie oznacza. Cały wniosek miał 1300 stron (po angielsku), a zieloną kartę dostałem w 2024 roku.

Dla porządku: w kategorii EB-1A trzeba wykazać trwałe uznanie w kraju lub na świecie. Według USCIS oznacza to spełnienie co najmniej trzech z dziesięciu kryteriów albo jednorazowe osiągnięcie na miarę Pulitzera czy medalu olimpijskiego. Wśród tych kryteriów są uznane krajowo lub międzynarodowo nagrody za osiągnięcia oraz publikacje o kandydacie w prasie branżowej i dużych mediach. Nie jestem prawnikiem — to, który dowód pasuje do którego kryterium, ustala się z prawnikiem.

O mnie i o firmie zaczęto pisać szerzej

W 2020 roku o tym, że chłopak z Iwano-Frankiwska trafił do polskiego „Forbesa”, pisały ukraińskie portale, zwłaszcza lokalne; iwanofrankiwski „Reporter” uznał mnie nawet za człowieka tygodnia. W Polsce w 2021 roku „Forbes” opublikował dłuższy tekst o firmie: „Dronehub. Latający świat Vadyma Melnyka”.

Jedna lista to przypadek, trzy to wzorzec

Jedno wyróżnienie może być łutem szczęścia. Trzy, w dwóch krajach i w ciągu czterech lat, to już wzorzec. Dla kogoś, kto ocenia twoją historię z zewnątrz — urzędnika, inwestora, dziennikarza — seria 2020, 2021, 2023 mówi więcej niż każda z tych list osobno.

Ukraina o mnie nie zapomniała

Trzecia lista przyszła z Ukrainy, w sierpniu 2023 roku. Napisałem wtedy, że za trzecim razem to już nie to samo co za pierwszym, ale to chyba jedno z najważniejszych dla mnie wyróżnień. I że ogromnie dużo znaczy dla mnie to, że Ukraina o mnie nie zapomina — a ja pamiętam o niej, czy jestem w Europie, w USA, czy w Azji.

Czego lista nie zmieniła

Nie zrobiła za mnie roboty. Wyróżnienie nie przeprowadzi inspekcji linii energetycznej i nie posadzi drona na stacji ładowania. To robi produkt. Każda z tych list była potwierdzeniem po fakcie (po angielsku): niczego nie spowodowała, tylko odnotowała pracę, która była już wykonana. Dwie późniejsze były też sygnałem, że ryzykowny zakład na jeden wąski produkt zaczyna się opłacać.

Nie oceniała decyzji, które dopiero zapadały. W tym samym 2020 roku, w którym trafiłem na pierwszą listę, odrzuciłem zlecenia warte około 3 mln euro (po angielsku), żeby skupić się na jednym produkcie. Lista oceniała to, co zrobiłem wcześniej. Czy tamta decyzja była dobra, miało się okazać dopiero za kilka lat.

Nie skróciła drogi. Dekadę w biznesie podsumowałem w 2024 roku w rozmowie z MamStartup tak: „Gdy więc patrzę na te 10 lat w biznesie, to chyba podsumowałbym to jako drogę od porażki do porażki, tylko od czasu do czasu przerywaną chwilami radości i sukcesami, które dają siłę, by iść do przodu”. Listy Forbesa to właśnie takie chwile — widać je z daleka. Reszta to w dużej mierze rzeczy, które nie wyszły.

Nie zastąpiła weryfikacji. W podcaście PARP w 2024 roku powiedziałem, że „czas i pieniądze weryfikują ludzi”. Żadna lista tego nie przyspieszy.

Co było potem: 2020–2026 w faktach

Do tego dochodzą patenty w dziedzinie technologii autonomicznych dronów, udzielone w Polsce; kolejne zgłoszenia są w toku.

Co powiedziałbym tegorocznym laureatom

Cztery myśli, którymi dzieliłem się już wcześniej.

Pierwsza, z 2020 roku: sukces to nie sprint, tylko systematyczne zmierzanie do celu małymi krokami, dzień po dniu. Lepiej codziennie robić mały krok, niż przez miesiąc odkładać sprawę, a potem nadrabiać wszystko w jedną noc.

Druga, którą powtarzałem wtedy za znajomym z USA: świat należy do tych, którzy się pokazują. Dronehub zaczął się od kontraktu z Europejską Agencją Kosmiczną w 2017 roku; jak do niego doszło, opisałem osobno (po angielsku).

Trzecia, z 2023 roku, z profilu w ukraińskim Forbesie, gdzie zapytano mnie, co doradziłbym sobie na starcie kariery: mam skłonność, żeby każdy krok przemyśleć dziesięć razy i przeanalizować wszystkie możliwe negatywne scenariusze. W biznesie takie podejście bywa destrukcyjne — lepiej podjąć decyzję i iść dalej, niż analizować w nieskończoność i stać w miejscu. W skrócie: „Don't overthink, don't overcomplicate”.

Czwarta, z 2024 roku: „AI pozwala wrócić do «garażu», premiuje zdolność, talent, nie kapitał”. Dziś uczę przedsiębiorców budować z AI w KIERUNEK.AI, polskiej marce, którą współtworzę z Instytutem Kryptografii.

Jak trafić na listę „30 przed 30” Forbesa

Dla porządku — tak wyglądał nabór w 2026 roku według ogłoszenia „Forbesa”:

• Nabór ogłoszono 1 czerwca i trwał do 30 czerwca 2026 roku; lista ukazała się w październikowym numerze (Forbes 10/2026).
• W tej edycji wyróżniano osoby urodzone w 1996 roku lub później — Polaków w kraju i za granicą oraz obcokrajowców pracujących w Polsce.
• Zgłosić można wspólnika, szefa, współpracownika, kolegę albo kogoś z rodziny, a także samego siebie.
• W zgłoszeniu wystarczą imię i nazwisko, data albo rok urodzenia, biogram i uzasadnienie. Dodatkowe dane, np. wyniki finansowe firmy potwierdzone dokumentami, są mile widziane. Redakcja zaznacza, że informacje muszą być zgodne z prawdą.
• Laureatów wybiera kapituła inwestorów, przedsiębiorców i przedstawicieli redakcji. Ocenia ona finałową listę kandydatów: osoby zgłoszone z zewnątrz, wytypowane przez dziennikarzy „Forbesa” i zaproponowane przez ludzi biznesu.

Jeśli nie masz jeszcze 25 lat, sprawdź, czy trwa nabór do „25 under 25”. Przy czwartej edycji, z naborem do 16 stycznia 2022 roku, warunki były takie: pełnoletność, rok urodzenia 1996 lub późniejszy, płynna znajomość polskiego i aktywność w jednej z pięciu kategorii konkursu. Laureaci każdej kategorii dostawali 10 tys. zł stypendium i rok wsparcia mentorów.

Jedna rada z mojego doświadczenia: skromne, prawdziwe twierdzenie poparte dokumentem jest warte więcej niż efektowna liczba, która rozsypuje się przy pierwszym sprawdzeniu.